ශ්‍රී ලංකාවේ ජනගහනයෙන් හරි අඩක්ම වයස අවුරුදු 35ට වැඩි අය වෙති. රටේ ජනගහනය වයස අනුව හරි මැදින් බෙදූ විට ලැබෙන වයස් සීමාව හෙවත් මෙරට ‘මධ්‍යස්ථ වයස’ (median age) 2000 වසරේදී අවුරුදු 27ක් වූ අතර, 2012 වසරේදී එය අවුරුදු 31ක් දක්වා ඉහළ ගියේය. 2024 ජන සංගණනයට අනුව, අපේ රටේ ජනතාවගෙන් පස් දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකුට ආසන්න පිරිසක් වයස අවුරුදු 60 ඉක්මවූ වැඩිහිටියෝ වෙති. කුමන තත්ත්වයක් යටතේ වුව, 2040 වසර වන විට රටේ ජනගහනයෙන් සිව් දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකු වයස අවුරුදු 60ට වැඩි වන මට්ටමට මෙම අනුපාතය ඉහළ යනු ඇත. ජපානය (මධ්‍යස්ථ වයස අවුරුදු 50.21) හෝ දකුණු කොරියාව (මධ්‍යස්ථ වයස අවුරුදු 46.8) වැනි රටවල් තරම් අපගේ තත්ත්වය තවමත් බරපතළ මට්ටමක නැත. එම රටවල ජනතාව මෙන්ම ශ්‍රී ලාංකිකයෝ ද දිගු කාලයක් ජීවත් වෙති. අද වන විට මෙරට කාන්තාවකගේ උපතේදී අපේක්ෂිත සාමාන්‍ය ආයු කාලය අවුරුදු 80ක් වන අතර, පිරිමියෙකුගේ අපේක්ෂිත සාමාන්‍ය ආයු කාලය අවුරුදු 76කි. එහෙත්, වයස්ගත ජනගහනයක අවශ්‍යතා සපුරා ලීම සඳහා ජපානය සහ දකුණු කොරියාව වැනි රටවලට වඩාත් හොඳ සූදානමක් හා ශක්තියක් තිබේ. එම රටවල් තම ජනතාව වියපත් වීමට පෙර ආර්ථික වශයෙන් ධනවත් විය. ඔවුහු තම ‘ජනවිකාස වාසිය’ (demographic dividend) නිසි ලෙස ප්‍රයෝජනයට ගත්හ. ජනවිකාස වාසිය යනු රටක වැඩ කළ හැකි තරුණ හා වැඩිහිටි ශ්‍රම බළකාය ඉහළම මට්ටමක පවතින කාලසීමාව තුළ ලබා ගත හැකි ආර්ථික වාසියයි. එහෙත්, ආර්ථික අවස්ථා හිරකල රාජ්‍ය කේන්ද්‍රීය ප්‍රතිපත්ති සහ තරුණ කැරලි කෝලාහල හමුවේ හිමි වූ එම වටිනා අවස්ථාව අපි නාස්ති කර ගත්තෙමු.Continue Reading

හම්බන්තොටට විශාල තෙල් පිරිපහදුවක් අවශ්‍යද? ආණ්ඩුව එය අවශ්‍ය බව කියන අතර පරිසරය වෙනුවෙන් සහ කුරුල්ලන් වෙනුවෙන් කතාකරන අය අතරින් පවා එයට විරුද්ධ අදහස් ඉදිරිපත් වී නැත. මම මීට වසර පහළොවකට පෙර හම්බන්තොට වරායට යාබදව පිරිපහදුවක් සඳහා අවශ්‍යතාවය  ඉදිරිපත් කළෙමි. වරාය සහ පිරිපහදුව අතර සහජීවනයක් ඇත. ලාභ ඉන්ධන සැපයීම වරාය ආකර්ශනීය කරයි. වරාය හරහා අඩු වියදමින් කෙරෙන  පිරිපහදුවේ යෙදවුම් සහ නිෂ්පාදන ප්‍රවාහනය පිරිපහදුවේ ව්‍යාපාරික තත්ත්වය වැඩිදියුණු කරනු ඇත. එබැවින්, පිරිපහදුවක අවශ්‍යතාවය ගැන මහා ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් කිසිදු මතභේදයක් නොමැත..Continue Reading

වත්මන් රජය මේ වසරේ රාජ්‍ය ආදායම් ඉලක්ක පසු කර යමින් සිටිය ද, රටේ ආර්ථික වර්ධනයට සෘජුවම දායක වන ප්‍රාග්ධන වියදම් තවමත් පවතින්නේ 30%කට ආසන්න ඉතා පහළ මට්ටමක ය. ක්‍රමවත් බදු පරිපාලනයක් හරහා දේශීය ආදායම ඉහළ නංවා ගැනීමට රජය සමත් වුව ද, සමස්ත ආර්ථික වර්ධනය තවමත් ඉතා මන්දගාමී මට්ටමක පවතී. 2025 වසරේදී මෙරටට ලැබුණු ඍජු විදේශ ආයෝජන (FDI) ප්‍රමාණය අමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 1.06ක් පමණක් වූ අතර, එය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 1%ක් වැනි ඉතා අවම අගයකි. මහා පරිමාණ සංවර්ධන ව්‍යාපෘති නොමැති වීම සහ නව රැකියා උත්පාදනය නොවීම හමුවේ මුදල් සංසරණය අඩපණ වී ඇත. අතීතයේ මහින්ද රාජපක්ෂ වැනි නායකයන් ‘දැයට කිරුළ’ වැනි ප්‍රදර්ශන හා ව්‍යාපෘති පවා ක්‍රියාත්මක කළේ රජයේ මුදල් බිම් මට්ටමේ ජනතාව අතට ගලා යාමට සැලැස්වීම සඳහා ය. සිරස වැනි තෝරාගත් මාධ්‍ය ආයතනවලට මුදල් ලබා දුන් පමණින් එවැනි ආර්ථික ප්‍රසාරණයක් සිදු වන්නේ නැත.

Continue Reading

රාජ්‍ය ආයතන 34ක් වසා දැමීම හෝ ඒකාබද්ධ කිරීම පිළිබඳව රජය කරුණු සොයා බලමින් සිටින බව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා ඔක්තෝබර් 23 වැනිදා ප්‍රකාශ කළේය. එය බොහෝ කලකට පෙර ගත යුතුව තිබූ ඉතා අගය කළ යුතු පියවරකි. රටට ප්‍රමාණවත් ප්‍රයෝජනයක් ලබා නො දී මහජන මුදල් හා සම්පත් නාස්ති කරන, අනවශ්‍ය සහ අකාර්යක්ෂම රාජ්‍ය ආයතන මෙන්ම එකම කාර්යය සිදු කරන විවිද ආයතන ද ප්‍රමාදයකින් තොරව වසා දැමීම හෝ ඒකාබද්ධ කිරීම කළ යුතුය.Continue Reading

Journalists for Rights meeting

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිදහසට තර්ජනයක් වන PSTA සහ POCA පනත් කෙටුම්පත් සංශෝධනය කරනු! නිදහස් මාධ්‍ය මර්දනයට හා භාෂණයේ ප්‍රකාශනයේ නිදහස හැකිළීමට එරෙහිව පෙළගැසෙමු!Continue Reading

මුලින්ම 22 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය කරළියට ආවේය. ඉන්පසුව ත්‍රස්තවාදයෙන් රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීමේ පනත් කෙටුම්පත (PSTA) ඉදිරිපත් කෙරිණි. රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන (ලියාපදිංචි කිරීමේ හා අධීක්ෂණය කිරීමේ) පනත් කෙටුම්පත, සංවිධානාත්මක අපරාධ වැළැක්වීමේ පනත් කෙටුම්පත (POCA), විදේශීය ත්‍රස්තවාදී සටන්කරුවන් වැළැක්වීමේ පනත් කෙටුම්පත මෙන්ම වස විස, අබිං සහ අන්තරායකර ඖෂධ ආඥාපනත සඳහා වන සංශෝධන යනාදී වශයෙන් මෙම නීති කෙටුම්පත් නොනැවතී ගලා එයි. මේ සියල්ල විශ්ලේෂණය කිරීමට කාලය හා සම්පත් ඇත්තේ කාට ද? පනත් කෙටුම්පතක් අභියෝගයට ලක් කිරීමට ලබා දී ඇත්තේ සති දෙකක කාලයකි. එම කෙටි කාලය තුළ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවට ගොස් හෝ වෙනත් ක්‍රමවේද භාවිත කරමින්, මේ ගලා එන නීති ප්‍රවාහය නිසා නිදහසට එල්ල වන අවදානම අවම කිරීමට පියවර ගත හැක්කේ කාට ද?Continue Reading

විහාරමහාදේවි උද්‍යානයේදී සිය හැට්ටය අස්සට ලිපියක් දැමීමේ සිදුවීම පිළිබඳ කාන්තාවකගේ ප්‍රකාශයක් පාදක කර ගනිමින් නිර්මාණය වී ඇති සරාගිකකරණය වූ (sexualized) උපහාසය, වත්මන් දේශපාලන සන්දර්භය තුළ ස්ත්‍රීවාදී කතිකාව මුහුණ දී ඇති දෘෂ්ටිවාදී අර්බුදය මනාව නිරූපණය කරයි. උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල වැනි ප්‍රසිද්ධ චරිත සහ ආණ්ඩු හිතවාදීන් විසින් කාන්තාවකගේ දේශපාලනික ප්‍රකාශනයක් ඇයගේ ශරීරය කේන්ද්‍ර කර ගනිමින් අවතක්සේරුවට ලක් කිරීම, ලාංකීය සමාජයේ ගැඹුරින් මුල් බැසගත් පීතෘමූලිකත්වයේ සහ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය මත පදනම් වූ ප්‍රචණ්ඩත්වයේ (GBV) පැහැදිලි මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රකාශනයකි.Continue Reading

1970 දශකයේ ශ්‍රී ලංකාවේ හැදී වැඩුණු පරපුරට ආහාර හිඟය පිළිබඳ මතකයන් අමුතුවෙන් පැහැදිලි කළ යුතු නැත. ආහාර සලාක, පාන් පෝලිම්, ආනයන සීමා සහ වෙළෙඳපොළේ භාණ්ඩ හිඟය එකල ජීවිතයේ කොටසක් විය. අද රටේ දේශපාලන, රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශවල විවිධ වගකීම් දරන බොහෝ දෙනකු ඒ අත්දැකීම් ලැබූ දරුවන්ය. එම පරපුරේම සාමාජිකයකු වන මේ ලේඛකයාට ද ඒ අතීතය පෞද්ගලිකව සිහිපත් කළ හැකිය. 1973–1974 කාලයේ ලෝක වෙළෙඳපොළේ ආහාර මිල ඉහළ යාම සහ විදේශ විනිමය හිඟය ද එම තත්ත්වය තීව්‍ර කළේය.Continue Reading

ඉදිරි වසර තුන තුළ මතු විය හැකි ලෝක ආහාර හිඟය සහ දිනෙන් දින වැඩි වන දේශගුණික තර්ජන නිසා රටේ ආහාර සුරක්ෂිතතාව, විදේශ සංචිත සහ ආර්ථික ස්ථාවරත්වය අවදානමකට ලක් විය හැකිය. තවත් අර්බුදයක් හට ගැනීමට පෙර ශ්‍රී ලංකාව තම ගොවිබිම්, ආහාර සැපයුම සහ විදේශ සංචිත ආරක්ෂා කර ගත යුතුය.Continue Reading

ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව (Ceypetco) මෑතකදී ඩීසල් සඳහා ගෙවූ ඉහළ මිල ගණන් මගින් පෙන්නුම් කරන පරිදි, සැපයුම සීමා සහිත වුව ද, සැපයුම්වල මිල ඉතා අධික වුව ද, අපේ ආර්ථිකය අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක විය යුතුය. ඉන් අදහස් වන්නේ ජනතාවට ආහාර තිබිය යුතු බව සහ දේශීය හා අපනයන යන දෙඅංශයේම සැපයුම් දාම සුරක්ෂිත කළ යුතු බව ය. මේ සඳහා ඩීසල් සම්බන්ධයෙන් දැඩි අවධානයක් යොමු කළ යුතුය.Continue Reading