Army cricket ground

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

2009දී යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාවේ ආරක්ෂක වියදම් ඉහළ යාම බොහෝ පාර්ශ්වවල විවේචනයට ලක්විය.

හමුදා සාමාජික සංඛ්‍යාව ලබන වසර වනවිට 135,000 දක්වා ද 2030 වන විට ලක්ෂයක නිත්‍ය සංඛ්‍යාවක් දක්වා ද අඩු කිරීමට තීරණය කර ඇතැයි ආරක්ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍ය ප්‍රමිත බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් මහතා පවසයි.

යුද හමුදාවේ දැනට අනුමත සාමාජික සංඛ්‍යාව ලක්ෂ දෙකක් පමණ වේ.

තාක්ෂණිකව සුදුසුකම් ලත් සමතුලිත හමුදාවක් 2030 වසර වනවිට නිර්මාණය කිරීම අරමුණ බව ඇමතිවරයා පවසයි.

රාජ්‍ය සේවයේ වැටුප් වලින් ආසන්න වශයෙන් පහෙන් පංගුවක් පමණ වැය වන්නේ හමුදා සඳහාය. හමුදාවල ජ්‍යේෂ්ඨ නිලධාරීන්ට අති විශාල වරප්‍රසාද ප්‍රමාණයක් හිමි වේ.

ලංකාවට අවශ්‍ය වන්නේ සාමයයි. රට තුළ සාමය තිරසර කරගන්නේ නම්, මෙතරම් විශාල හමුදාවක් අවශ්‍ය නැත. හොඳ පොලිස් සේවයක්, ආපදා කළමනාකරණ සේවයක්, වෙරළාරක්ෂක සේවයක් සමග සන්නද්ධ හමුදාවක අවශ්‍යතාව සෑහෙන දුරට අවම කළ හැකිය.

කෙසේ වෙතත්, මේ වන විට ශ්‍රී ලංකාව ඉදිරියේ පවතින ආරක්ෂක අභියෝග කෙරෙහි ද මෙහිදී අවධානය යොමු කිරීමට සිදුවේ. 2022 වසරේදී ශ්‍රී ලංකාවේ 13 වසරක් පැවති සාමය දැඩි අභියෝගයකට ලක්වූ අතර, අභ්‍යන්තරව කැරැලිකාරී තත්වයක් නිර්මාණය විය. 2019දී මතු වූ ඉස්ලාම් ආගමික ත්‍රස්තවාදය ද අවධානය යොමු කළ යුතු තත්වයකි.

විශේෂ කාණ්ඩ හැරැණුකොට සන්නද්ධ හමුදා සාමාජිකයින් සඳහා අවුරුදු 18 ක සේවා කාලයකින් පසු විශ්‍රාම යාමට ඉඩ ලබාදීමට යෝජනාවක් 2023 වසර වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් කරන ලද අයවැයෙහි තිබිණි.

2023 අයවැයෙන් ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය වෙනුවෙන් රු. බිලියන 400ක් වෙන්කර තිබේ. එය තුන්වන විශාලතම වැය ශීර්ෂයයි. මුදල් අමාත්‍යාංශය වෙනුවෙන් බිලියන 614ක් සහ රාජ්‍ය පරිපාලන, ස්වදේශ කටයුතු, පළාත් සභා සහ පළාත් පාලන අමාත්‍යාංශය වෙනුවෙන් රු. බිලියන 856ක් ද වෙන් කර තිබේ.

ආරක්ෂක වියදම් ගැන සලකා බැලීමේදී ආපදා කළමනාකරණ මධ්‍යස්ථානය, කාලගුණ විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව හා ජාතික ගොඩනැගිලි පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානය පවා තිබෙන්නේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය යටතේ බව අප අමතක නොකළ යුතුය. එසේම, කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යාලය, ජාතික ශිෂ්‍ය භට බලකාය වැනි ආයතන සඳහා වන වියදම්වලින් කොටසක් අධ්‍යාපනය සඳහා කරනු ලබන වියදම් ලෙස ද ගණනය කළ හැකිය.

1 thought on “ආරක්ෂක වියදම් අඩුකිරීමට රජයෙන් පියවර

  1. සමෘද්ධි ව්‍යාපාරය යනු යූඑන්පී ජනසවියේ ශ්‍රී ලංකා මුහුණුවර වේ. ජනසවිය අරඹන ලද්දේ ආර්. ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිතුමා ය. ස්ථිර වශයෙන් ම සාමාන්‍ය මිනිසාගේ මිතුරකු වූ හෙතෙම තම මිතුරා නංවාලීම සඳහා ඔහුට ගෙයක් දොරක් ලබාදීමෙන් ද, රස්සාවක් ලබාදීමෙන් ද, රස්සාවක් ලබා දීමට නොහැකි නම් එය ලැබෙන තුරු ජනසවිය ලබාදීමෙන් ද උදව් කළේය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප්‍රමුඛ චන්‍ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංගගේ පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ බලයට පැමිණි පසු ජනසවියේ හැඩය වෙනස් කර පොඩි තීන්ත පාරක් ගා සමෘද්ධිය නමැති නම එයට තබන ලදී. ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිගේ කාලයේදී ජනසවිය දීමේදී සිදු වූ වංචනික ක්‍රියා ප්‍රමාණය 5% ක් නම් චන්‍ද්‍රිකා බලයට පැමිණි පසු එය 50% දක්වා ඉහළ නැග්ගේය. හොරකම යනු පුරුදු වූ විට අපමණ සනීපයක් දෙන ක්‍රියාවකි. මෙය කොතරම් සැපදායකද යත් හොරකම ම ප්‍රධාන ජීවනෝපාය මාර්ගය ලෙස යොදාගත් නිලධාරීහු ද දේශපාලනඥයෝ ද අද මේ රටේ සිටිති. සමෘද්ධිය වැනි දීමනාවක අරමුණ වන්නේ දුප්පත්කම නැතිකිරීම නොව පොහොසත්වීමේ ගමන ආරම්භ කරන තුරු දුප්පතා පණපිටින් තබා ගැනීමය. එහෙත් අද ක්‍රියාත්මක වන වැඩපිළිවෙළට අනුව සමෘද්ධිය නිසි තැනට නොයන බැවින් එමගින් ලොකු විභවයක් රටට නොලැබේ. සමෘද්ධිය ප්‍රතිසංවිධානය කරන්නේ කෙසේද යන්න වෙනම කතන්දරයකි. දේශපාලනඥයන් සහ නිලධාරීන් නැති ලෝකයක මෙකී ප්‍රතිසංස්කරණය ඉතාම හොඳින් කළ හැකිය. එහෙත් අපේ කරුමයට එවැනි ලොවක් දැනට පහළවන්නේ නැත. එබන්දක් පහළවන විට මනුෂ්‍ය වර්ගයා මේ ලෝකයෙන් වඳව ගොස් ය.

Leave comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.

%d bloggers like this: