අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ

(මගේ දේශපාලන ගමන්මඟ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය පිළිබඳ විවෘත කියවීමක්)

​මගේ ගමන සහ විශ්වාසය: නිරාගමිකත්වයේ සිට යථාර්ථයට

කාලයක් තිස්සේ මම ද නිරාගමික මතවාදයක එල්බගෙන, සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍ය මූලිකත්වයට විරුද්ධව 100%ක්ම පෙනී සිටිමින් අරගල කළෙමි. එහෙත් කාලය සහ අත්දැකීම් විසින් ලබා දුන් දේශපාලනික සහ ආධ්‍යාත්මික පරිණතභාවය හමුවේ අද වන විට මම බුදු දහමට විශේෂ ගෞරවයක් දක්වමින් පෞද්ගලික විශ්වාසයක කටයුතු කරමි. එදා මා පෙනී සිටි අරමුණ සමාජ දේශපාලනික තලයේදී පරාජය වූ බව පිළිගැනීමට තරම් මම නිහතමානී වෙමි.

Creative Content Consultants
For all content creations, translations, editing, proofreading and typesetting in Sinhala, English and Tamil, call 077 1229191/ 077 1734470 / [email protected] / www.praja.lk/content-lanka/

​පශ්චාත් යුද සමය සහ ආර්ථික ඛේදවාචකය

මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදී යුද්ධය නිමා වීමත් සමඟ ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය තුළ ඓතිහාසික සුසමාදර්ශීය වෙනසක් (Paradigm Shift) සිදු විය. එහිදී, සිංහල බෞද්ධ ගොවිගම ආධිපත්‍යය රාජ්‍යය තුළ දැඩිව තහවුරු විය. දකුණේ සිංහල සමාජයට මෙන්ම, උතුරු-නැගෙනහිර දෙමළ සමාජයට ද සම්මුතිය වෙනුවට යුද්ධය ජය ගැනීමට අවශ්‍ය වූ අතර, අවසානයේදී සිංහල පාර්ශ්වය යුද්ධය ජය ගත්තේය. එහෙත්, මෙම ශක්තිමත් දේශපාලන ආධිපත්‍යය, ඊට සරිලන විධිමත් හා තිරසර ආර්ථික දැක්මක් සමඟ නොගැළපීම හේතුවෙන් අවසානයේ රට දරුණු ආර්ථික අර්බුදයකට ඇද වැටුණි.

යුද ජයග්‍රහණයෙන් පසු රාජ්‍යය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ හැකියාව තිබුණේ සිංහල ප්‍රභූන්ට වුවද, ඔවුන් උත්සාහ කළේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණය නොකර ආර්ථික සංවර්ධනය ඔස්සේ සුළුතර ජාතිවාදය දිය කර හැරීමටයි.

​වර්තමාන ප්‍රමුඛතාවය: ප්‍රතිසංස්කරණයට පෙර රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීම

මේ මොහොතේ ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දී සිටින තීරණාත්මකම අභියෝගය වන්නේ ‘රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයට’ වඩා ‘රාජ්‍යය ආරක්ෂා කර ගැනීමයි’. මන්ද යත්, පවතින ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය බිඳ දැමීමක් තුළින් සාධනීය රාජ්‍ය ප්‍රතිව්‍යූහගත කිරීමක් සිදු කිරීමට තරම් ශක්තිමත් ජාතික රාජ්‍ය දේශපාලනයක් තවදුරටත් ලංකාවේ නොමැති බැවිනි. අරාජිකත්වයට ඉඩ හැරීම යනු සමස්ත සමාජයම අගාධයකට තල්ලු කිරීමකි.

​විකල්ප බලවේගවල සීමාවන් සහ අරාජිකත්වයේ අවදානම

දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති සංවිධානයේ (LTTE) මිලිටරි පරාජයෙන් සහ දෙමළ දේශපාලනයේ දිය වී යාමෙන් පසුව, ඉදිරිගාමී දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණයක් සඳහා දායක වීමේ කිසිදු විභවයක් වර්තමාන විකල්ප බලවේග තුළින් දෘශ්‍යමාන නොවේ:

​ඉස්ලාම් අන්තවාදයේ සීමාවන්: පාස්කු ප්‍රහාරය වැනි උමතු ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවකට එහා ගිය කිසිදු දේශපාලන හෝ සාධනීය මැදිහත්වීමක් කිරීමට ඉස්ලාම් අන්තවාදයට නොහැකි විය. එම උමතු ක්‍රියාව හේතුවෙන්ම දේශපාලනික මුස්ලිම් ජාතිකවාදය ද මුළුමනින්ම විනාශ වී ගියේය.

​ආගමික කල්ලිවල අගතිගාමී මැදිහත්වීම්: වර්තමානයේ කාදිනල්තුමාගේ කතෝලික මැදිහත්වීම සහ බෝන් අගේන් (Born Again) ආගමික කල්ලිවල ක්‍රියාකාරිත්වය සමාජය අරාජිකත්වය දෙසට තල්ලු කරනු විනා, කිසිදු සාධනීය ප්‍රතිසංස්කරණයක් නිර්මාණය කිරීමට සමත් ඒවා නොවේ.

​ඉදිරි මාවත: බහුතරයේ නායකත්වය සහිත සාධනීය වෙනසක්

මෙම අරාජිකත්වයේ අවදානම හමුවේ අපගේ මීළඟ පියවර විය යුත්තේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය ආරක්ෂා කර ගනිමින්, එය ක්‍රමානුකූලව පරිවර්තනය කිරීමයි. ඒ සඳහා සිංහල බෞද්ධ බහුතර ප්‍රජාව දිනා ගැනීම අනිවාර්ය කොන්දේසියකි. මෙහි අරමුණ පවතින දූෂිත ක්‍රමය එලෙසම පවත්වාගෙන යාම නොව, සිංහල බෞද්ධ බහුතරයේම නායකත්වයෙන් යුතුව, ජාතික ආරක්ෂාව සහ ආර්ථික ස්ථාවරත්වය සුරකින සැබෑ සාධනීය රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණයක් සිදු කිරීමයි. රාජ්‍යය බිඳ දැමීමෙන් නොව, ආරක්ෂා කරමින් පරිවර්තනය කිරීමේ මාවත ඇත්තේ එතැනයි.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *