– පියල් පෙරේරා විසිනි
මෑත කාලීන මහජන සාකච්ඡාවන්හිදී බුද්ධාගම සහ සමලිංගිකත්වය යන දෙකම එකම වාක්යයකට ගෙන්වා තිබේ.
ඇතැම් කථිකයන් — ආගමික මෙන්ම දේශපාලන — ශක්තිමත් ප්රකාශ සිදු කර ඇත.
සමහරු ගිරිමානන්ද සූත්රයත් දක්වා සමලිංගිකත්වය අස්වාභාවික, රෝගී, හෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් හෙළා දකින ලද දෙයක් යැයි යෝජනා කර ඇත.
එම ප්රකාශය සාවද්යයි.
මෙය මතයක් නොව — පාඨයක කරුණකි.
1. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ ලිංගික විවිධත්වය පැවතුනි
බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවත් වූයේ මේ දැනටමත් දැන සිටි සමාජයක:
* විෂම ලිංගිකත්වය (heterosexuality)
* සමලිංගිකත්වය (homosexuality)
* ද්වි ලිංගිකත්වය (bisexuality)
* අන්තර් ලිංගික සහ ස්ත්රී පුරුෂ භාවයෙන් වෙනස් පුද්ගලයන්
මෙය විනය පිටකයේ සටහන් වී ඇත.
එහිදී විවිධ පුද්ගල කාණ්ඩ සහ ලිංගික හැසිරීම් මේථුනධම්ම (ලිංගික ක්රියාකාරිත්වය) යටතේ සාකච්ඡා කෙරේ.
විනය පිටකය මේවා නොපවතින බව මවාපාන්නේ නැත.
එය ඒවා වර්ගීකරණය කරයි — සන්සුන්ව, විග්රහාත්මකව, වෛරයකින් තොරව.
ලිංගික විවිධත්වය නූතන බටහිර නිර්මාණයක් නොවේ.
එය පුරාණ ඉන්දියාවේ කොටසක් විය.
2. විනය පිටකය සැබවින්ම ලැයිස්තු ගත කරන දේ
විනය පිටකය ලිංගික ක්රියා නීතිමය වචනවලින් විස්තර කරයි:
* යෝනි සංසර්ගය
* ගුද සංසර්ගය
* මුඛ සංසර්ගය
* පිරිමි හෝ ගැහැණු සමග සංසර්ගය
* මිනිසුන් හෝ සතුන් සමග සංසර්ගය
මෙම ලැයිස්තුව පවතින්නේ එක් අරමුණකට පමණි:
භික්ෂුවක් තම බ්රහ්මචර්ය ප්රතිඥාව කඩන අවස්ථාව නිර්වචනය කිරීම.
එය ක්රියා වඩාත් හෝ අඩුවෙන් පව් ලෙස නිර්ණය නොකරයි.
එය සමලිංගිකත්වය විශේෂයෙන් පෙන්වා නොදේ.
එය සියළුම ලිංගික ක්රියා එකම ආකාරයකින් සලකයි.
ඇයි?
මන්ද භික්ෂුව
සියළුම ලිංගික සංසර්ගය අත්හැර දමා ඇත.
ලිංගික සංසර්ගය නපුරු නිසා නොව — අත්හැරීම ඔවුන්ගේ මාර්ගය නිසා.
3. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නීතිය භික්ෂූන් ගැන මිස සමාජය ගැන නොවේ
පළමු පාරාජිකා නීතිය සරලයි:
භික්ෂුවක් ලිංගික සංසර්ගයේ නිරත වේ නම්,
ඔහු තවදුරටත් භික්ෂුවක් නොවේ.
එය අදාළ වන්නේ:
* විෂම ලිංගික සංසර්ගයට
* සමලිංගික සංසර්ගයට
* ඕනෑම සංසර්ගයකට
මන්ද භික්ෂූන් ලිංගික සංසර්ගය
සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැරිය යුතු නිසාවෙනි.
මෙය භික්ෂු විනය මිස සමාජ සදාචාරය නොවේ.
ගිහියන්ට බුදුරජාණන් වහන්සේගේ නීතිය පමණක් වන්නේ:
“කාමේසු මිච්ඡාචාරා — ලිංගික වැරදි ක්රියාවලින් වළකින්න”
එයින් අදහස්:
* ස්ත්රී දූෂණය නොකිරීම
* බලහත්කාරය නොකිරීම
* අපයෝජනය නොකිරීම
* සූරාකෑම නොකිරීම
“සමලිංගික ආදරය නැත” යන්න නොවේ.
4. දැරියගේ මරණය සම්බන්ධ විනය සිද්ධිය
ඔව්, භික්ෂුවක් ළදරුවෙකුට අපයෝජනය කළ අතර ඇය මිය ගිය බිහිසුණු විනය සිද්ධියක් ඇත.
නමුත් එය උගන්වන්නේ මෙයයි:
අපයෝජනය, ප්රචණ්ඩත්වය සහ හානිය හෙළා දකී.
එය මෙය උගන්වන්නේ නැත:
* “සියළුම ලිංගිකත්වය නපුරුයි”
* “සමලිංගිකත්වය රෝගියි”
* “LGBT පුද්ගලයන් වැරදියි”
ළමා ලිංගික අපයෝජනය සිද්ධියක් භාවිතා කර එකඟතාවයෙන් යුත් වැඩිහිටියන්ට පහර දීම සදාචාරාත්මකව හා බුද්ධිමත්ව වංචනික ක්රියාවකි
(දැනුවත්ව බොරු කීම)
5. ගිරිමානන්ද සූත්රය වැරදි ලෙස භාවිතා කෙරිණි
ගිරිමානන්ද සූත්රයේ අඩංගු වන්නේ:
* අනිත්යතාව
* අනාත්මතාව
* ආශ්වාසය
* විදර්ශනාව
එහි සමලිංගිකත්වය,
ලිංගිකත්වය,
ලිංගික රෝග හෝ සදාචාරය ගැන කිසිවක් නැත.
එබැවින් රූපවාහිනීයේ එම භික්ෂූන් වහන්සේ වෙනත් ආකාරයකට කියන විට එය වැරදියි.
6. දේශපාලනඥයන් සහ පෙර ප්රකාශ
ඇතැම් මහජන චරිත LGBT පුද්ගලයන් අස්වාභාවික හෝ මානව පරිණාමයට එරෙහි යැයි යෝජනා කරමින් ප්රකාශ කර ඇත.
මම කිසිවෙකු නම් නොකරමි,
සහ ඔවුන්ගේ අවබෝධය විකාශනය වී ඇතැයි මම අවංකවම බලාපොරොත්තු වෙමි.
නමුත් එවැනි ප්රකාශ දේශපාලන මතවාදය මිස බුද්ධාගම නොවේ.
7. ඇලන් ටියුරින් — මිල්ටන් කීන්ස් වෙතින් පාඩමක්
මෙහි විශේෂයෙන් අර්ථවත් දෙයක් තිබේ.
නාසි එනිග්මා කේතය බිඳ දමා මිලියන ගණනක ජීවිත බේරා ගත් ඇලන් ටියුරින්,
බ්ලෙච්ලි පාර්ක් හි,
මිල්ටන් කීන්ස් අසල
— අද මා ජීවත් වන ප්රදේශය අසල — සේවය කළේය.
ඔහු වීරයෙකි.
එහෙත් ඔහු සමලිංගික වීම නිසා රාජ්යය විසින් ඔහුව විනාශ කරන ලදී.
පසුව සමාජය තමන් වැරදි බව පිළිගත්තේය
— නමුත් එවිට ප්රමාද වැඩිය
ඔහුට දඩුවම් දි සහ සියදිවි නසාගෙන හමාරය.
වෙනස් කොට සැලකීම කරන්නේ එයයි.
8. මෙය “ප්රවර්ධනය” නොවේ
“සමලිංගික පුද්ගලයන්ට එරෙහිව වෙනස් කොට සැලකීම නොකරන්න”
යනු ලිංගිකත්වය ප්රවර්ධනය කිරීම නොවේ.
එය ප්රවර්ධනය කරන්නේ:
* ගෞරවය
* ආරක්ෂාව
* කරුණාව
එය බුද්ධාගමේ හදවතයි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ කිසි විටෙක:
* සමලිංගිකත්වය රෝගයක් ලෙස හැඳින්වූයේ නැත
* LGBT පුද්ගලයන් හෙළා දුටුවේ නැත
* හෝ සමාජය ඔවුන්ට දඬුවම් කළ යුතු යැයි ඉල්ලා සිටියේ නැත
උන් වහන්සේ හානිය හෙළා දුටුවේය.
උන් වහන්සේ කරුණාව ඉගැන්වූයේය.
උන් වහන්සේ සමාජයෙන් වෛරය නොව ,
භික්ෂූන්ගෙන් විනය ඉල්ලා සිටි සේක.
වෙනස් කොට සැලකීම සඳහා බුද්ධාගම වැරදි ලෙස භාවිතා කිරීම ධර්මය නොව — බිය පමණි.
කරුණාවෙන්
මෙය කියවු ඔබට බුදු සරණයි
