අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ
වත්මන් ආර්ථික අර්බුදය හමුවේ ආණ්ඩුවට එරෙහිව විපක්ෂය විසින් මහජන බලමුළුගැන්වීමක් සිදු කරමින් පවතී. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (ජවිපෙ) ආණ්ඩුව මේ පිළිබඳව දැඩි අසහනයකින් පසුවන බව ඔවුන්ගේ හැසිරීම්වලින් මැනවින් පැහැදිලි වේ. එහෙත්, ජවිපෙ හා සෙසු ජනයා ලෙස මෙතරම් ධ්රැවීකරණය කළ සමාජයක විපක්ෂයෙන් වෙනස් චර්යාවක් බලාපොරොත්තු වීමට ජවිපෙට අයිතියක් තිබේද? මෙම ප්රශ්නයට පිළිතුරු සෙවීමට නම්, ජවිපෙ බලවේගය ඉදිරියෙන් ඔවුන්ගේ අතීත චර්යාව පෙන්වන කණ්ණාඩියක් තැබිය යුතුය. එයින් පෙනෙන්නේ ඔවුන්ගේම කැත අතීතයයි.
ව්යුහාත්මක ප්රතිසංස්කරණ කඩාකප්පල් කිරීම සහ ආර්ථික අර්බුදයේ මුල්
ශ්රී ලංකාව 2022 වසරේදී මුහුණ දුන් දැවැන්ත ආර්ථික අර්බුදය හදිසියේ අහසින් කඩා වැටුණු එකක් නොවේ. එය දශක ගණනාවක් පුරා ක්රියාත්මක කළ වැරදි ආර්ථික ප්රතිපත්ති සහ ප්රතිසංස්කරණ සඳහා වූ දේශපාලනික ප්රතිරෝධයන්හි ප්රතිඵලයකි. 2001-2004 කාල වකවානුව තුළ ශ්රී ලංකාවේ පාඩු ලබන රාජ්ය ආයතන ප්රතිව්යූහගත කිරීමේ දැඩි අවශ්යතාවයක් මතු විය. ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලය වැනි ආයතනවල කාර්යසාධනය නැංවීමට සහ මූල්ය බර අඩු කිරීමට යෝජනා වූ ප්රතිසංස්කරණ ක්රියාත්මක කළ නොහැකි විය. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්රමුඛ වෘත්තීය සමිතිවල දැඩි විරෝධය ඊට හේතු විය. 2003දී ජනාධිපති චන්ද්රිකා සමග එක් වූ ජවිපෙ එම ප්රතිසංස්කරණවලට මුල පිරූ රනිල් වික්රමසිංහ අගමැතිවරයාගේ ප්රධානත්වයෙන් යුත් ආණ්ඩුව පෙරළා දැමීය.
ඉන්පසුව, ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ “මහින්ද චින්තන” ප්රතිපත්ති ප්රකාශනය හරහා ගොඩනැගූ “රාජ්ය මූලික ආර්ථික ආකෘතිය” සඳහා ජවිපෙ විශාල තල්ලුවක් ලබා දුන්නේය. පෞද්ගලික අංශය දිරිමත් කිරීම වෙනුවට රාජ්ය අංශය අසාමාන්ය ලෙස පුළුල් කිරීම මෙයින් සිදු විය. සහනාධාර මත යැපෙන ආර්ථිකයක් එයින් නිර්මාණය කරයි. 2022 වන විට රටේ ණය ආපසු ගෙවීමේ හැකියාව මුළුමනින්ම බිඳ වැටීමට මෙම රාජ්ය මූලික ආර්ථික ගමන් මඟ සෘජුවම බලපෑවේය.
කෝවිඩ්-19 වසංගතය සහ ආර්ථිකය අඩපණ කිරීමේ දේශපාලනය
2019 අගභාගයේදී ආරම්භ වූ කෝවිඩ්-19 ගෝලීය වසංගතය ශ්රී ලංකාවට දැඩි බලපෑමක් එල්ල කළේය. දෛනික ආර්ථික ක්රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම නවතා දමමින් රට වසා දමන ලෙස ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළු විපක්ෂයේ කණ්ඩායම් රජයට දැඩි බලපෑම් එල්ල කළේය. ජන හා සංඛ්යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ දත්තවලට අනුව, 2020 වසරේදී ශ්රී ලංකාවේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධනය -3.6% කින් ඍණාත්මක ලෙස සංකෝචනය විය. දෛනික වේතන ලබන්නන්ගේ ආදායම් මාර්ග අහිමි විය. සුළු හා මධ්ය පරිමාණ ව්යාපාර බිඳ වැටුණි. මෙය ඒ වන විටත් දුර්වල වෙමින් පැවති ආර්ථිකය 2022 අර්බුදය කරා වේගයෙන් තල්ලු කිරීමට හේතු විය.
2022 අර්බුදය සහ නින්දිත දේශපාලන හැසිරීම
2022 වසරේදී ආර්ථිකය නිල වශයෙන් බංකොලොත් වීමෙන් පසු එය යළි ගොඩනැගීම සඳහා දැඩි ආර්ථික ප්රතිසංස්කරණ වෙත යාමට රටට සිදුවිය. අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට අවශ්ය එම තීරණාත්මක මොහොතේදීත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළු කණ්ඩායම් වැඩවර්ජන සහ විරෝධතා හරහා ජනතාව තවදුරටත් පීඩනයට පත් කළේය. ආර්ථිකය නිවැරදි දිශාවට යොමු කිරීමට අවශ්ය වෙනස්කම්වලට ඔවුන් ඉඩ දුන්නේ නැත.
විශේෂයෙන්ම 2022-2024 කාල වකවානුව තුළ ජවිපෙ ප්රමුඛ බලවේගයේ හැසිරීම අතිශයින්ම තුච්ඡ සහ නින්දිත ස්වරූපයක් ගත්තේය. හුදෙක් දේශපාලන වාසි තකා පමණක් ඔවුන් එදා හැසිරුණු ආකාරය කෙතරම් අප්සෙට් ද යන්න ඔවුන්ගේ පහුගිය කතා ටික පමණක් ශ්රවණය කිරීමෙන් අවබෝධ කරගත හැකිය. ඔවුන්ගේ එම අතීත ක්රියාකලාපය අද පවතින සමාජ අර්බුද නිර්මාණය කරයි.
නිගමනය
අද විපක්ෂය ක්රියාත්මක වන්නේ එදා ජවිපෙ විසින්ම ගොඩනැගූ එම දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළමය. ඒ නිසා තමන් එදා වපුරපු දේ අද අස්වැන්න ලෙස ලැබෙන විට ඒ ගැන අසහනයට පත්වීමට ඔවුන්ට කිසිදු සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැත. ජවිපෙ අද කළ යුත්තේ තමන්ගේම අතීත චර්යාව කණ්ණාඩියෙන් දැක බියට පත්වීම නොවේ. එසේ බියට පත්වන්නේ නම්, ඊට සුරක්ෂිත වීමට නූලක් බැඳගත යුත්තේ ද ජවිපෙටමය.
